In onze nuchtere dagen vinden gevoelens van verdriet maar moeizaam een weg en zelfs vertedering lijkt zeldzaam geworden. Toch hebben we er behoefte aan.
Het is een zegen als we dan mensen ontmoeten die deze diepere gevoelens bij geboorte, bij ziekte of afscheid schijnbaar moeiteloos tot uitdrukking kunnen brengen.
De bundel ‘Overkant’ bevat gedichten die dit proberen. Het spanningsveld tussen afstand en nabijheid is soms voelbaar. Het gebeurt niet dramatisch, opzichtig of luidruchtig. Het aantal woorden is beperkt. De regels wit zijn duidelijk.
In de ontmoeting met kwetsbare mensen komt het onderling verstaan tot stand op fluistertoon, als in een religieuze ruimte. Het raakt aan de diepste levensvragen.
Van dezelfde auteur verschenen:
Zilver voor geen goud te missen (1999)
Een zijden draad (2001)
Gaandeweg (2002)
De Stoel (2005)